Omdat we DNA steeds beter uit kunnen lezen, komen we steeds meer te weten over ons eigen leven en het leven om ons heen. Niet alleen leren we ziektes beter begrijpen maar ook over de evolutie leren we veel. Over ons gedrag, wanneer we rechtop zijn gaan lopen en wanneer er kruisingen tussen de verschillende (mensen) rassen heeft plaatsgevonden. En nog veel meer…

Een van de oudste onderzoeken stamt uit de tijd van het bekende boek “De naakte aap” van de auteur Desmond Morris. Morris schreef over de overeenkomsten tussen het gedrag van de aap en de mens. Het boek uit de jaren zestig kan gezien worden als het vertrekpunt van de evolutiebiologie waar DNA een groot onderdeel van is. Het onderzoeken was in het begin vooral gericht op de analyse van gedrag en in hoeverre dit leek vastgelegd in de dna van een diersoort. Overeenkomsten tussen de mens en de aap was trouwens geen vreemd beginpunt voor een boek als die van Desmond.

Herkenning & evolutie

De overeenkomsten van beide soorten zijn namelijk ook visueel zeer aanwezig. Een dergelijke vergelijking maakt het aantrekkelijk voor de gewone mens om zich hierin te herkennen en bovendien de interesse in dergelijke onderzoeken te wekken. De apen zorgen over het algemeen in de dierenfilmpjes op internet en in de dierentuinen voor de meeste vermaak, waarom? We herkennen er zoveel in van ons zelf.

In de naakte aap zagen we een evolutie van mensaap naar mens die zeer herkenbaar was. Visueel was dit dus ook zeer zichtbaar. Nu we eenmaal vijftig jaar verder zijn is er een nieuw boek verschenen getiteld “Evolueren wij nog?” In dit boek houden Van Straalen en Roelofs de vraag die door Morris ook werd gesteld opnieuw tegen het licht. Het boek reflecteert de tijd waarin de evolutiebiologie een enorme vlucht heeft genomen. Waar de basis hiervan natuurlijk al teruggaat naar de evolutietheorie van Darwin proberen de schrijvers Straalen en Roelofs.

Voorouders & Migraties

Ze behandelen niet de alleen de analyses van dierengedrag in het verleden en waar dit ons heeft gebracht, maar vooral de tweede fase namelijk de analyse van de genoom, het genetische materiaal waaruit al het leven op aarde bestaat. Door steeds fijnere analyses zijn wetenschappers vandaag de dag dus in staat om uit steeds oudere fossielen het DNA te isoleren. Zo komen we meer en meer te weten over onze voorouders bijvoorbeeld. We kunnen inmiddels dus bijvoorbeeld behoorlijk nauwkeurig zeggen wanneer de Homo Sapiens rechtop is gaan lopen. Tegenwoordig kun je deze testen rondom je eigen voorouders door een online DNA test Afkomst Voorouders, gewoon zelf onderzoeken.

Om even aan te geven hoever de ontwikkelingen in deze evolutiebiologie inmiddels gekomen zijn. Maar niet alleen verteld het DNA ons over onze ontwikkeling, migratie en evolutie. Het kan ons nog veel meer vertellen, bijvoorbeeld over onze gezondheid en weerstand. De afgelopen jaar zijn wetenschappers dus vooral naar dit laatste gegeven  heel nieuwsgierig.

Aandoening & afweer

Zo werden er onderzoeken gestart over Obesitas. Deze ziekte komt voort uit de tijden van voedselschaarste. In de perioden van overvloed sloegen we als oermens overtollige calorieën op om de schaarste te overleven.  Door DNA onderzoek leerde we bijvoorbeeld dat we hierdoor laten in onze evolutie moesten worden beschermd door een gen deze opslag van vet niet door te laten slaan. De ziekte Obesitas laat zien dat dit dus niet voldoende blijkt maar dat er dus wel aanpassingen in het DNA zijn ontstaan om ons hiervoor proberen te behoeden. Dit is slechts een van de voorbeelden. Een meer recenter voorbeeld is het onderzoek naar ons afweersysteem en hoe we hier door DNA,lering uit kunnen trekken.

Tot slot: zou DNA onderzoek een doorbraak kunnen betekenen  in de strijd tegen corona

In de toekomst zouden we via de DNA nog een hoop kunnen leren op het gebied het immuunsysteem van de mens. Een onderzoek die in tijden van corona dringender dan ooit lijkt. Uit een eerder biologisch is gebleken dat de overlevingskansen aanzienlijk vergroot worden als ons immuunsysteem gevarieerder is. Dit ontdekte werd al in 1995 gedaan. Door het onderzoek kon worden aangetoond dat vrouwen een seksuele partner kiezen, op basis van lichaamsgeur. Deze geur geeft indirect namelijk een signaal hoe het gesteld staat met de diversiteit van het immuunsysteem.

Of eigenlijk belangrijk nog of het immuunsysteem afwijkt van het eigen systeem. De vrouwen bleken namelijk een partner te zoeken waar er een wezenlijk verschil was met het eigen afweersysteem. Op deze manier zouden ze namelijk een nageslacht kunnen voortbrengen die weerbaar was tegen velen ziekten. Later leerde men dat het de T-cellen zijn die hiervoor verantwoordelijk zijn en dat de DNA diezelfde T-cellen instructies geeft  welke indringer ze als doelwit heeft. Baanbrekende analyse dus.

Door dit soort analyses van het DNA leren we veel over onze evolutie en de werking van onze cellen.  Dit zou in combinatie met een eventueel vaccin misschien wel tot een doorbraak in kennis tijdens deze corona crisis.

Author